Slapen: to help or not to help?

De weg naar dromenland…niet alle ukjes vinden deze vanzelf. Vaak hebben ze je hulp nodig, kunnen ze met hun verworven ‘roadmap’ het  klusje daarna keer op keer zelf klaren. Met weer een beetje bijsturen, kleine aanpassingen, nieuwe wegen, finetunen. Omdat ukjes grote ukjes worden, omdat er soms wat beren op die weg staan en die roadmap dus stiekem lijkt te veranderen. Prima. Handelen we. En ukje ook.

Er zijn ook genoeg ouders die niet uit de helpfase stappen. Die samen met uk gaan liggen voor ieder slaapje en altijd als een soort lichtbaken even vooruitschijnen. De ouder als levende wegwijzer. Handig? Na, niet als je dit ieder slaapje doet. En zeker niet als je ukkepuk niet zelf in slaap valt. Maar soms ook weer wel…als je er gewoon naast ligt… Fout? Dat dus ook weer niet. Want je doet wat als je die slapeloze uren bij elkaar optelt, de frustratie, het onvermogen, het vrezen van dat bedtijduur, niet weten waar je aan toe bent. Dan liever ook even liggen, heb je in ieder geval rust. Ik snap dat. Zo begon ik -heeel lang geleden toen ik nog maar 1 kleintje had die nu tiener is en verder geen slaapdeskundige nog was en nog nooit van dit woord had gehoord -. Dus. Je probeert. Je wilt zo graag. En ergens hoop je stiekem dat het daarna wel vanzelf gaat. Dat gebeurt dus niet. Maar toch is dit allemaal niet zo slecht. Echt waar. En kun je het prima doen. Als jij dat wilt.

Het maakt wel uit hoe je dit doet.

Ik heb niets tegen samen slapen. Ook niets tegen je kleintje een handje helpen om de weg naar dromenland te vinden. En als je zelf daarbij wat rust kunt pakken in plaats van een uur aan het hupsen en wiegen bent, hele winst! De crux: hoe gaat je baby slapen. Wakker in eigen bed is het devies. Of je er nu naast ligt of niet. Dat kunt je afbouwen. Of niet. Feit is wel dat je kleintje zo zelf in slaap valt en dat is stap 1 in het ‘yes you can do it’ slaapproces. En het is liefdevol. Veel beter dan je veel te jonge uk tien minuten in zijn up laten huilen terwijl jij tenenkrommend en met het zweet op je rug de minuten van je horloge afkijkt. Dus. En..het is zo nog goed voor de hechting ook. Vind ik niet (alleen),  diverse studies tonen het aan. Ha! Dus ukjes die op gevoel, met een dosis liefde naar het land der dromen worden begeleid worden geen mama’s-kindjes die niets meer zelf kunnen, maar eigenlijk beter gehecht en daarmee zekerder en onafhankelijker. Gek? Nee hoor.

Als je een goede basis hebt, durf je de wereld immers te verkennen. Als je weet dat je goed vast zit, durf je los te laten. 

Het is wel wat, samen in slaap vallen en samen slapen is een veel gehoorde no-no in slaapland en die liefdevolle hand behoeft ook even wat wennen in het land der regelmaat. Ermee doorgaan, hoor je niemand over. Want ukjes mogen autonoom zijn en alles zo spoedig mogelijk zelf kunnen. Veel te vroeg, soms. Beetje hard ook, soms. Je wordt er ook een beetje bang van, als je daar allemaal niet zo van bent.  Want je wilt niet ‘zo’n moeder’ zijn en wel een beetje een leuk mensje kneden zeg maar. Maar is het zo erg om nu een beetje te helpen en straks een beetje minder te helpen, er wel gewoon te zijn en met liefdevolle aandacht je uk, klein of wat groter, te helpen los te laten? Doe je dat eigenlijk ook niet als je in een ritme zit, je uk in eigen bed ligt en je met een verhaaltje, een muziekje en sussende woorden verleidt tot slapen? Alleen zit je dan naast je uk, voor de rest weinig verschil.Toch?

Wil niet zeggen dat iedereen nu de ganse dag bij ieder oogappeltje in bed moet gaan liggen. Dat is niet praktisch. En als je dat dus niet doet wil dit ook niet zeggen dat jouw uk niet goed gehecht is. Iedereen is anders. Moraal van het verhaal is wat ik altijd roep: volg je gevoel. Wat een ander daarvan vindt, maakt niet zoveel uit. Laat je niet van de wijs brengen als je je uk op deze manier naar bed brengt. Als het voor jullie werkt, dan werkt het. En dat kan ook nog eens per kind verschillen. Laten we eerlijk zijn…geen straf om een paar keer per dag even 10-20  minuten te mogen liggen, na te denken, powernappen, zwemmen in gedachten of gewoon ‘te zijn’. Toch? Het grootste risico is denk ik eerder dat je zelf in slaap valt….

Slaap lekker ♥

 

 

Advertenties

Tags:, , , , , ,

Categorieën: Algemeen, Hechting, Slapen

%d bloggers liken dit: