De lente zit duidelijk in de lucht en gek genoeg geeft dat ook kriebels om binnen veranderingen door te voeren. De laatste tijd bereikt mij meer dan gemiddeld de vraag: Wanneer kan mijn kleintje in een groter bedje slapen? Laat dat nu toevallig de vijfde valkuil zijn.

De valkuilen

Eerder beschreef ik een aantal valkuilen waar je makkelijk in kunt stappen als liefdevolle en goedwillende ouder. De eerste vier vind je in eerdere blogs. Dit waren: 1) Te laat naar bed gaan, 2) Te weinig slaap, 3) Geen bedtijdroutine en 4) het faciliteren van slecht slapen. Nummer 5 is te snel overstappen op een nieuw groter bedje.

Een groter bed

Soms is je kleintje een waar slaapkopje. Slapen gaat altijd goed. Kleintjes worden groter en het moment om het ledikantje te verruilen voor een groter bedje nadert met rappe schreden. Een hele ontwikkeling en hele stap! Een die soms net wat te snel wordt genomen. Omdat je spruit uit een ledikantje klimt, omdat een broertje of zusje op het ledikantje wacht of welke reden dan ook. Als je kleintje te snel naar een nieuw bed gaat, kan dit zorgen voor slaapproblemen.

 

Veel kinderen maken de sprong naar een groter bed als ze peutertje worden. Niet voor niets is er een kleiner groter bed: het peuterbedje. Een kind is peuter als het twee of drie jaar oud is, maar in veel gevallen wordt het ledikantje al vaarwel gezwaaid als je kind eerder twee dan drie is. Dat kan te vroeg zijn. Kinderen tot drie jaar zijn er soms nog niet klaar voor om het kleinere bedje te verlaten. Ze hebben nog niet de cognititieve ontwikkeling doorgemaakt en de zelfcontrole ontwikkelt om in zo’n bedje te kunnen blijven liggen. Er is immers minder begrenzing en veel meer ruimte in een groter bed.

Heb je de grote sprong gewaagd en gaat het niet (meer) goed met het slapen? Stap dan gewoon terug. Dat is geen mislukking, maar gezond verstand. Je probeert het dan later gewoon nog een keer. Ga je de sprong nog wagen en is er een broertje of zusje op komst? Verander dan van bedje voordat de baby er is. Het liefste uiterlijk twee maanden voordat je bevalt. Anders kan het teveel van het goede worden voor je peutertje: en mama en papa moeten delen en je bed ingepikt zien! Is dit lastig, stel dan de overgang uit tot de baby zo’n drie tot vier maanden oud is en iedereen gewend is aan het nieuwe broertje of zusje.

Sommige kinderen stappen met gemak een peuterbedje in, anderen moeten echt even wennen. Zeker als de overgang gepaard gaat met andere veranderingen, zoals een broertje/zusje op komst, het starten op de crèche of zindelijk worden. Gaat het om je oudste uk? Dan is de kans wat groter dat de overgang wat minder makkelijk gaat. Jongere broertjes/zusjes willen graag ‘groot’ zijn en op hun oudere broer/zus lijken en maken de stap wat makkelijker om die reden. Probeer in ieder geval het peuterbedje op dezelfde plek te zetten als waar het ledikantje stond. Slaapt je peutertje in een slaapzakje? Houd deze dan gewoon nog aan en bouw dat later pas af. Een ding tegelijkertijd. Houd er rekening mee dat je peuter in het begin nog uit het bedje kan vallen, nog moet wennen aan de ruimte. Een bedrail of een matras/kussen op de grond kunnen de pijn voorkomen of verzachten. Tot slot: maak er een feestje van. Als je een poosje van te voren de grote gebeurtenis aankondigt, je peutertje betrekt bij de nieuwe spulletjes en hem/haar de hemel in prijst omdat dit zo knap en groot is, zal hij veel enthousiaster zijn peuterbedje induiken.

 

Advertenties

Tags:, , , ,

Categorieën: Slapen

%d bloggers liken dit: