Reactie Isabelle

* Dit bericht is geplaatst met toestemming van Isabelle*

Hoi Stephanie,

Omdat ik zo blij en enthousiast ben dat ik je artikel in mama zwanger heb gelezen stuur ik je deze mail:  Ik werd in je verhaal gezogen en het was even alsof ik zelf even terug in de tijd ging. Op 3 september 2006 werd onze oudste zoon Jack geboren. De roze wolk heb ik evenmin ervaren door het huilen van dat kleine manneke. Ruim anderhalf jaar hebben mijn man en ik gebroken nachten gehad. Na ruim een jaar konden we bij gods gratie bij een kinderarts terecht. Terwijl ik ons verhaal deed moest ik van alle frustratie verschrikkelijk huilen. Ze keek me aan en en zei zonder te verblikken en verblozen; ik zal voor u ook een verwijskaart geven voor maatschappelijk werk. Ze maakte zich duidelijk zorgen om mijn gemoedstoestand. Ik droogde mijn tranen af en vertelde haar dat ik in de eerste maanden heb gesmeekt om hulp en dat ik die niet had gekregen. Nu doe ik het ruim een jaar op eigen kracht en vertelde haar dat ze haar goede bedoelingen ergens in kon steken waar het licht niet schijnt. (Hij bleek koemelkallergie te hebben, via de alternatieve geneeswijze achter gekomen)

Mijn verhaal in een notendop!

Inmiddels is onze zoon 5 jaar en hebben we een heerlijke dochter van 16 maanden erbij. Vanaf de 5e week ging het mis, maar een ezel stoot zich niet 2 maal aan de zelfde steen en we hebben via onze huisarts direct Nutramigen voorgeschreven gekregen. Ze heeft het daar prima op gedaan. Uiteindelijk is alles goed gekomen en hebben we 2 heerllijke kinderen, ik heb alleen een enorm schuldgevoel naar mijn oudste, omdat ik in het begin hem niet heb kunnen geven wat hij nodig had. Die eerste speciale tijd kan ik nooit meer inhalen en dat maakt bij tijd en wijlen erg verdrietig. Kortom, ik heb je site (onrustigebaby.nl, red.) bezocht en ben razend enthousiast dat er nu hulp blijkt te bestaan voor dit soort onderwerpen. Voor mij is dit niet meer relevant, maar voor nieuwe aanstaande ouders in 1 woord GEWELDIG!

Ik wens je veel geluk met je dochters en je bedrijf, hulde aan mensen zoals jij (het voelt alsof mijn verhaal is verteld!)

Lieve groeten Isabelle

Naschrift Stephanie

Wat het verhaal van Isabelle zo mooi vertelt is dat gevoel heel belangrijk is. Mums know best: blijf je gevoel volgen. Als er iets niet goed voelt, ga dan door met zoeken en hulp vragen. Laat je niet afschepen. Alle informatie waar je op kunt steunen vind je op Onrustigebaby.nl.

Een heel leuk bericht om te ontvangen, om te zien dat al het werk wel zeker nut heeft! Te vaak moeten mama’s toch het wiel opnieuw uitvinden en dat is nergens voor nodig. Bedankt voor dit hart onder de riem!

Advertenties

Categorieën: Reacties

%d bloggers liken dit: