Bijna tijd om te breien

Elke schrijver schrijft anders. Vaak is me de vraag gesteld hoe je een boek schrijft. Mijn standaard antwoord is ‘met een computer’. Er is namelijk geen standaardrecept. Iedereen werkt anders, heeft zo zijn voorkeuren en eigenaardigheden. Vaak is er een romantisch beeld van een schrijver achter zijn bureau, gesitueerd in een pittoresque omgeving met wijdse toverachtige uitzichten. Die af en toe op staat vanachter zijn bureau en half verward en peinsend rondloopt om vervolgens begeisterd te gaan tikken, na een nieuwe ingeving.

Bij mij is het anders. Ik schrijf achter een bureau, op de bank, op een plank met schagen, onderweg ergens naar toe en zelfs in bad. Het is maar net wanneer de inspiratie komt. Daar ga ik ook niet op wachten, ik geloof niet in writers blocks tenzij je emotioneel niet in staat bent iets te schrijven. (wat ik met het onderwerp reflux het afgelopen jaar had,  omdat ik er zelf alweer middenin zat). Inspiratie kunnen je afdwingen en anders ga je maar dingen doen die ook moeten gebeuren, zoals de literatuurlijst of de index maken. Ik schrijf verre van romantisch, heb vaak een dreumes op schoot of een snotvlek op mijn schouder. Een hele dag tikken is een luxe, maar dat gun ik mezelf wel als ik aan het breien toekom. Want schrijven gaat met fasen en die zijn voor mij:

1) researchen 2)uitwerken van de research en de eigen gedachten in groffe lijnen 3)structureren 4)breien 5)checken 6) drukklaar maken 8)opmaak  9)drukproces begeleiden en revisies 10) promotie.

En nu ben ik dus klaar om te gaan breien. Dat is voor mij het aan elkaar breien van de tekst. Op het moment dat alle informatie in grove lijnen staat en gestructureerd is, is het tijd er een lekker lopend verhaal van te maken. En het op te leuken. Beeld, tabellen, kaders en meer moeten worden ingevoegd. Ik ben altijd blij als ik aan het breien kan beginnen: dan gaat het boek echt mijn boek worden. Dan spuiten de ideeen over het scherm en kan begeisterd gaan tikken. Dat doe ik wel in eenzaamheid, want mijn hoofd moet volledig in het  boek zitten. Een kleine storing is dan genoeg om de hele brei aan tekst die in mijn hoofd zit weer te verliezen. Het  moment is daar, de breinaalden en kluwen wol liggen klaar. Volgende week ga ik in eenzame opsluiting. Wat een Zen zal het zijn!

 

Advertenties

Categorieën: BabyReflux Boek

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: